Jadwiga Dąbrowska
______________________________________________
Jadwiga Dąbrowska
“Polska mowa”
We mnie spiewa polska mowa,
Złota, srebrna i zielona,
Na każdą porę zna słowa
Przebogata narzeczona.
Chociqż twarda jest i harda:
“Tak” jest “tak” i “Nie”jest “nie”,
Zawsze wiary ci dochowa
Szorstka, bujna polska mowa.
Strojna w kwiaty, strojna w kłosy,
W polu tańczy, śpiewa w lesie,
Rozpuściwszy jasne włosy
Sierp i dzbanek malin niesie.
Paryż, X. 1985
Jadwiga Dąbrowska
“Fala”
Nocą przypływa fala:
Wyrzuca na plażę
Złote chwile, dni ciemne.
Dawne glosy. twarze.
Znowu pytasz : ” Dlaczego”
Czas się tak oddala”?
Znowu myślisz “Po co -
Jestem?”
Przypływa fala wra z pólnocą
I odpływa ze świtem.
Odbita od brzegu pamięci,
Od piasku zapomnienia.
Od rafy twardej
Codziennego dnia.
Jadwiga Dąbrowska
